deel 9

14.01.2010

Nee, ik ben niet dood, en ik mail niet vanuit het hiernamaals, het is echt.

De temperatuur is altijd het zelfde zo rond de dertig graden, dag en nacht, en het vochtigheidsgehalte ligt waarschijnlijk op hollands niveau, dus het is warm, errug warm.

Het is nu half zeven in de morgen, de zon staat hoog aan ’s heeren hemelrijk, en ik zweet behoorlijk achter de computer op ons balkon met op de achtergrond de bergen en het geluid van de branding.

Tegenover ons staat een huis met enorme bougainvilles in rood, paars, geel en wit die de poorten van de hemel lijken te symboliseren als welkom voor iedere gast.

Schuchtig loop ik onder de kokosbomen door bang dat er zo’n knots op je kegel valt, opweg naar het zoveelste beademende uitzicht.