deel 34

In de oude geschiedenis werden de slaven door de handelaren verhandeld en verscheept via de eilanden hier.

Vanuit Afrika kwamen schepen met duizenden slaven naar hier en werden onderling verkocht door en voor de rijke Europeanen.

Nu is dus uit de overlevering gebleken dat de mooie slaven op Martinique bleven, en de minder mooie werden naar elders verkocht, zoals Guadeloupe bijvoorbeeld.

Het is al vanuit de historie dat de rijke Europeanen zich vestigde op het mooie eiland Martinique, en dat de minder bedeelden zich op de andere eilanden vestigden.

Vandaar dat dus vandaag de dag de inwoners van Martinique zo ontzettend mooi zijn.

Toch, als je zo rondloopt op dit eiland, dan sta je wel heel dicht bij de werkelijkheid, de confrontatie.

Wat zeggen de mensen ook al weer ? als men het heeft over vroeger, over de slaven, over de jodenvervolging ?

Dan wordt toch gauw iets gezegd in de trend van “ach, wat zeuren ze toch, het is zo lang geleden”.

Als je zo hier loopt, met de mensen danst, met ze drinkt, samen aan tafel eet, dan bedenk je dat het toch wel erg is om weggehaald te worden bij je familie, en je wordt als een dier op een schip vervoerd naar het land waar ze het meeste geld voor je betalen.

Vreemd dat veel mensen daar zo onverschillig over doen, “het is zo lang geleden”.

Toen mijn oom ooit eens vertelde dat hij nooit een Japanse auto wilde rijden vond ik dat vreemd, totdat mijn moeder me vertelde dat oom Jo in een kamp had gezeten.

Ik ben met mijn goede vriend Jonathan (God hebbe zijn ziel) onder de poort door gelopen waar mensen werden uitgemoord omdat ze anders waren, ook zij werden vaak verkocht.

Na een zeilrace in Chicago leerde ik Tommy kennen, een afro-Amerikaan, die me zijn thuis liet zien, weggedoken onder oude kleren bezag ik de getto door een knoopsgat van zijn vaders mantel op de voorbank van een enorme caddilac.

Toen ik in La Rochelle was uitgenodigd op de universiteit voor het volgen van de verkiezingen van de Amerikaanse president liet ik een traantje, en een docent zag dat en vroeg me waarom.

In het jaar dat ik geboren ben riep Maarten Luther King vanaf de trappen van het lincoln monument “I have a dream”, en zong het lied “I've been buked and I've been scorned”

http://lyricskeeper.nl/nl/harry-belafonte/buked-and-scorned.html#

Het zou toch de mooiste waarheid te boven gaan, te zien dat een zwarte man president van Amerika zou worden.

En hij werd het.

Voor veel mensen is deze verandering in Amerika een verandering van het leven, hoop.

Voor veel mensen is Barak Obama de totstandkoming van gelijkheid, de uiteindelijke vrijheid voor de mensen uit het lied I’ve been buked and I’ve been scorned.

Voor mijn vriend Tommy, en voor al die andere mensen; was dit het mooiste wat kon gebeuren.

Voor de Martiniqaise is Barak Obama het symbool, het is hun eerste man, hun leider, het is hun held, sarkozy staat geheel in de schaduw van hem.

Vandaar het restaurant Baraque Obama, voor mij een symbool van vrijheid en gelijkheid.

Geen kerk of synagoge, geen priester of imam, kan werkelijk teweeg brengen wat god in zijn schepping heeft gegeven, “de vrijheid om te leven”.

Buiten alle godsdiensten om die niets van doen hebben, kan alleen respect voor de medemens vrijheid en gelijkheid geven.

En ik denk dat dit precies is wat de oppermachtige van ons verlangt.

De gerenommeerde oud-gereformeerde predikant wijlen E. du Marchie van Voorthuysen placht te zeggen dat er op de negers een dubbele vloek rust: die van Adam en die van Cham. De vloek over Adam deelden de zwarten met de blanken, maar de vloek over hun voorvader Cham was speciaal over hen uitgesproken. Du Marchie stond hiermee in een niet eerbiedwaardige, maar wel eeuwenoude traditie die tot op de dag van vandaag doorwerkt, zelfs bij jongeren.

Triest dit nog steeds te moeten constateren.