deel 33

Op de platte wegen doet de panda het voortreffelijk, dus vandaag was ik buitengewoon op tijd in de stad Fort de France, mede doordat ik twee uur van te voren ben vertrokken deze morgen.

Ik zou er om acht uur moeten zijn en was al of zes uur in de stad die loom aan het wakker worden was achter de bergen begroeid met palmbomen en bananenplantages, en aan de andere kant de baai van de caraibische zee.

Nou ja, wakker worden, dat dacht ik, maar eenmaal beneden in de stad was de mark al volop aan de gang (ook hier geen piepers) en riepen de marktlui de prijzen rond tegen de honderden mensen die er waren.

Bloemen, de allermooiste bloemen, en veel vrouwen die zittend op een krukje gekleed in prachtige kleren en grote wijde hoeden een groentepakketje maken.

Op twee grote witte kool bladeren die men van de kool los trekt worden drie wortelen gelegd, een paar uien, pepers (die hele hete onschuldig uitziende paprikaatjes) een soort bieslook, andere verse takjes kruiden en dan binden ze er geraffineerd een touwtje omheen.

Al om half tien zit ik achter een paar flinke kluiven kippenpoten van de barbeque omdat ik reuze honger heb gekregen van de geur die overal rondhangt.

Caraïbiers zijn kunstenaars in barbecueën, maar je moet wel goed uitkijken wat je eet.

Zo is er een gerecht, rognon, dat er onschuldig uitziet als een satestokje met vlees, maar zo smerig is dat je er spontaan van moet kotsen, het zijn de nieren van een varken geloof ik, vreselijk taai als een sportschoen en echt smerig.

Dit foutje overkwam me vandaag, de knappe jongeling wist me te overtuigen dat zijn zuster echt de lekkerste brochette had.

Ik had niet in zijn mooie ogen moeten kijken maar naar de barbeque.

De eerstvolgende vuilnisbak leek nog te ver weg en ik wilde de mooie ogen niet laten weten dat het niet te vreten was.

Op naar de kip, een flinke kippenpoot gaat er met gemak in en ik koop op het hoekje een liter verse mango/ananas jus met grote blokken ijs erin.

Ik heb een paar slippers nodig want die dingen die ik nu heb zijn triest, heb er deze zomer gekocht van het merk nike, er flink voor in de buidel getast, en na drie weken zijn ze zo plat als een krant, iedere vering is uit de zool verdwenen.

De stad Fort de France is een moderne stad aan de baai van de caraibische zee, een grote aanlegplaats waar de cruiseschepen aanleggen en een plein waar zoals in de oude films de mensen komen met hun waren als er een cruisschip aanlegt.

Duizenden toeristen stromen hunkerend naar souvenirs van een paradijselijke eiland de loopplanken af naar de eenvoudige bevolking die klaar staat met handgeschilderde flessen met drank, potten met rietsuiker, kleren en veelkleurige hoeden, en natuurlijk de rhum en punch.