deel 16

Ik vroeg me al af waarom er altijd plaatsen vrij zijn aan een tafeltje, is dat omdat ze uitnodigend zijn misschien ? of iemand verwachten die uiteindelijk niet op komt dagen ?

Niets van dat alles blijkt uit de volgende ervaring tijdens de lunch bij de grote zwarte meneer die de heerlijkste spear-ribs heeft die ik ooit gegeten heb (vandaag even niet)

Ik zink neer in een veel te gammel plastic stoeltje aan een tafel met vier poten en een houten blad.

Naast me staat zo’n zelfde tafeltje met twee mensen er aan die met de rug naar zee zitten te eten en geheel tevreden zijn aan hun uitdrukkingen te zien, de andere kant van de tafel is leeg.

Wat een verspilling van geld zeg, er zouden twee koppels aan dezelfde tafel kunnen zitten.

Ach, wat zou er nou belangrijk zijn hier, geld in ieder geval niet, en ik kijk genoeglijk naar de vele vissersbootjes die in allerlei kleuren liggen te schommelen in de golven.

Ik bestel als eerste een groot glas fruitjus, niet dat ze grote en kleine glaasje hebben, ze hebben alleen maar grote glazen, maar het klinkt zoveel exotischer om te schrijven “een groot glas fruitjus”, niet ?